one down, two to go
juli 26, 2007
Gisteren nogmaals een telefoontje gepleegd richting PBE, en ge gaat het nooit geloven, maar de administratie is in orde. Joepie-achtige-kreet !
Nu nog een succesvolle onderboring, plaatsing en keuring van de werfkast, en dan nog de aansluiting zelf, en we hebben elektriciteit.
En dan het water en het gas nog.
De mensen van het water, de VMW, hebben een afspraak met ons gevraagd aan het perceel op 7 augustus om enkele zaken op te meten. Volgens mij denken die dat er al een huis staat of zo, want ik zie totaal niet in wat wij hun nog kunnen vertellen dat ze niet zelf op de plannen of in het echt kunnen zien.
Van Interelectra, de mannen die het gas doen brannen, heb ik nog niets gehoord, en wat een beetje ambetant is. Er staat ook geen telefoonnummer op de site, enkel een aanvraagformulier, dat ik een week geleden heb ingevuld.
Evil Elektrobot
juli 21, 2007
Voor diegenen die niet helemaal mee zijn, hier is de link naar hetgeen er vooraf ging aan dit bericht.
Omdat ik niet bepaald kan verdacht worden van het hebben van enig vertrouwen aangaande het doen en laten van elektriciteitsboeren, belde ik gisteren nog eens naar mijn kameraden bij PBE, om te vragen hoe het stond met de berichtgeving van Nuon naar hunnentwege betreffende de mogelijkheid om stroom, al dan niet groen, te leveren aan mijn toekomstige adres. Blijkbaar had Nuon al eens een poging gedaan om aan PBE te laten weten dat ze elektriciteit konden leveren. Maar het is bij een poging gebleven omdat PBE zo vriendelijk is geweest de kafkaïaanse verdedigingsmuur op te trekken. De vriendelijke juffrouw aan de andere kant van de lijn – dezelfde kant zou vreemd geweest zijn aangezien ik dan geen telefoon nodig zou gehad hebben, en dus ook geen lijn – zei me dat dit niet gemakkelijk is, om een leverancier te schrappen en een andere zijn plaats te laten innemen. Er is dus één leverancier die niet wil leveren, en die nog in de computer zit, en er is er een die wel wil leveren, maar niet in de computer geraakt.
Ik ben nu al onderhand enkele maanden bezig met het regelen van de aansluiting van de elektriciteit, en voorlopig heeft er nog geen elektron over de kabel gedanst.
Als u in de komende dagen een bericht zou mogen lezen in de krant over een dolleman die een kantoor van een elektriciteitsboer op stelten heeft gezet, heb een beetje begrip voor mij, ik zal het niet met opzet gedaan hebben.
D’oh !
juli 13, 2007

Bij nader inzien blijkt onze oprit toch the steil. De hellingshoek van onze inrit zou 20 graden bedragen, en dat komt overeen met een stijgingspercentage van rond de 34 procent. Na een beetje te hebben rondgesnuisterd op het internet kwam ik deze link tegen van de steilste straat ter wereld. Deze straat heeft op zijn steilste punt dezelfde hoek als onze inrit, en dat is toch wel een paar graden te steil naar mijn zin. Ik weet het, het besef komt redelijk laat, maar zolang er nog geen graafmachine in de buurt van ons perceel is geweest, is het nog niet té laat.
Mijn idee zou nu zijn om het verharde gedeelte voor ons huis 1 meter te laten zakken en de voordeur op het kelderniveau te maken. Op die manier krijgt onze inrit een hoek van 13,5 graden, hetgeen overeenkomt met een 24 percent stijging. Dat is nog veel, maar niet onoverkomelijk.
Hieronder kunnen jullie wat schetsen zien van hoe ik het allemaal in zijn werk zag gaan. We gaan hierover nog vergaderen met onze architect, en dan zal het zijn definitieve vorm krijgen. Omdat het nogal een massief uiterlijk krijgt, heb ik het idee opgevat om tegen die onderste betonnen muur wat klimop of ander groen te planten. Op die manier zou het huis toch terug kunnen opgaan in het groen.
Te mooi om waar te zijn
juli 13, 2007
Dat ik met een dertigtal telefoontjes, het invullen van tien documenten en het versturen van vijf brieven een elektriciteits-aansluiting zou kunnen in orde brengen, dat lijkt te mooi om waar te zijn.
Neen, het elektro-industrieel complex heeft besloten dat zo’n gemakkelijk parcours voor mij niet kan weggelegd zijn.
Op donderdag 12 juli kreeg ik een telefoon van een werknemer van Electrabel, om mij te waarschuwen niet met hen in zee te gaan. Jawel, voor die ene keer dat ik echt met hen in zee wilde gaan, blijken zij een andere mening toegedaan. Het probleem stelde zich als volgt : onze huidige leverancier, op ons huidige adres is Nuon. So far, so good. Nuon heeft een clausule in haar contract staan, die stelt dat bij een verhuis of nieuwbouw, men verplicht is bij Nuon te blijven. Kleine lettertjes die niemand leest, behalve dan die meneer bij Electrabel. Als men niet bij Nuon blijft, dan volgt er een boete, van 50 of 75 euro, afhankelijk van hoe ver men van de einddatum van het contract verwijderd is.
Ons huidige contract is op naam van mijn vriendin, datgene dat we bij Electrabel gingen afsluiten was op ons beider naam. Het is daarmee dat het probleem begonnen is, als het enkel mijn naam was geweest, dan was er geen enkel probleem.
Ach, ik heb dan maar wat extra telefoongesprekken gevoerd, de nieuwe documenten worden mij toegestuurd, en er zal zeker hier of daar nog een brief moeten worden verstuurd. In het schouwspel der elektriciteit is Nuon dus als deus-ex-machina op het toneel gestormd.
Ik heb al meer energie verbruikt met die aansluiting te regelen dan ik ooit onder de vorm van elektriciteit ga nodig hebben. Volgende keer dat ik bouw, zet ik gewoon een fietske met dynamo in mijn kelder.
Chalet update
juli 7, 2007
Bij deze een update van het chalet gebeuren.
Ik had jullie foto’s beloofd, en in verband hiermee is er goed en slecht nieuws. Het goede nieuws is, jullie krijgen foto’s, en ze staan hieronder. Het slechte nieuws is dat die foto’s niet meer kloppen met de huidige toestand van de percelen aangezien de buurman effectief zijn chalet overschotten van onze grond aan het verwijderen is. Van een verrassing gesproken.
De chalet die er niet meer is :
De overschot van de chalet die er niet meer is. Het lijkt niet veel, omdat een referentiekader ontbreekt, maar die takjes die ge ziet liggen, zijn eigenlijk halve bomen.
De twee samen :
Schuin tegenover ons, is nog een bouw begonnen.
De vriendelijke eigenaar stond aan zijn perceel vandaag, en wat bleek, de man is ook nog eens zijn eigen aannemer ook. Alvast één bouwer die niet in conflict gaat liggen met zijn aannemer.
En als jullie braaf zijn, dan zal ik bij gelegenheid ook eens een fotootje van hun werf hier zetten.



