Zoveel posts, dat lijkt hier wel een blog

Inderdaad beste vrienden van de bouw, de eerste levensmaanden van deze blog werden soms geplaagd door akelige hiaten, met nauwelijks één of twee berichten per maand. Maar nu het spel vertrokken is zie ik geen reden om u niet te plagen met elke kraanbeweging of werkmanskreet.

Wat zeer vreemd is, is dat ze aan de werf van mijn zus gelijktijdig zijn begonnen als aan die van ons. We hebben allebei planningsperikelen gehad, maar toen hamertje bij paaltje kwam bleek dat toch op hetzelfde moment te zijn.

Vanavond presenteren we voor u niet één hedoch twee werven. Eerst de onze, uiteraard, en dan die van zuslief. U zal zien dat ook daar reeds aan het keldergewelf begonnen is.

Die van ons :

Die van haar :

Gelieve mij de mindere kwaliteit van deze laatste foto te vergeven, zoals reeds eerder op deze weblog aangekaart was mijn toestelletje niet tegen de uiterst karige lichthoeveelheid bestand.

Basis

Het is eigenlijk nauwelijks te geloven hoe snel de bouwers opschieten.

Ze zijn al begonnen met het leggen van de wapening voor de vloerplaat van de kelder.

Wat zeggen jullie? Foto’s? Maar natuurlijk, hier zijn ze.

De eerste twee zijn nog van ’s middags :

En deze is van ’s avonds :

Mensen en machines

Vandaag zijn we nogmaals een bezoekje gaan brengen aan de werf tijdens de middag.

We hebben kennisgemaakt met de ploegbaas van de grondwerken, en dat is een zeer sympathiek heerschap. Hij heeft ons wat verteld over de plaatsing en afwerking van de keerwanden.

Zo zullen de voegen tussen de keerwanden nog afgekit worden aan de voor- en achterkant om vochtinsijpeling te voorkomen, en zijn ook de keerwanden aan de achterkant aan elkaar verankerd, met stalen profieltjes, om steeds mooi in lijn te blijven.

De barsten en gaten aan de voorkant van de wanden zijn veroorzaakt omdat de wanden nog redelijk nieuw waren, en de beton nog niet zijn volledige sterkte heeft bereikt. Maar die barsten zijn eigenlijk een redelijk normaal fenomeen dat achteraf mooi hersteld wordt.

Jullie portie foto’s voor vandaag.

Men zou zich kunnen afvragen hoe die kraan daar in godsnaam op die grond kan blijven staan zonder dat die helemaal wegzinkt in het niet. Die blokken wegen namelijk 1 ton elk, en het geheel van kraan en blokken klokt af op 28 ton. Als je dan nog weet dat zo’n keerwand element 5 ton weegt.

En dan nog de eerste keerwand aan de andere kant van het huis :

A wall

Onze aannemer is dus niet meer AWOL, maar druk bezig het construeren van een muur geheel en alleen bestaande uit betonnen keerwanden.
Deze wanden zijn niet enkel utilitair, maar sluiten ook goed aan bij de industriele look van onze woonst. Nu was het eigenlijk wel onze bedoeling om die industriele look te contrasteren met wat natuurlijk uitziende elementen, zoals schanskorven maar daar bleken we uiteindelijk te arm voor.
We hebben dan maar geopteerd voor de zogezegd goedkopere, hedoch esthetisch verantwoorde keerwanden, maar ergens onderweg hebben ze ons toch weer liggen gehad vermoed ik, want zoals het oude gezegde al sprak : “De keerwand verwijt de schanskorf dat hij duur is”. En ook deze spreuk geeft goede raad : “Beter één schanskorf proper aangelegd en gevuld met kwaliteitsstenen uit de Elzas, dan tien keerwanden in hun bekisting”.

Genoeg gelachen en getreurd, hier is hetgeen waar jullie op zitten te wachten, de fotografische platen :

De opmerkzame muggezifters onder jullie hebben het ook al gemerkt waarschijnlijk, er zijn zo wat stukskes uit die elementen verdwenen. Wel, inderdaad, en wij weten momenteel ook niet hoe of wat hier van gaat worden.
Mogelijkheden zijn :

• “Dat hoort zo, een goede keerwand moet een beetje kapot zijn.”
• “We tapesseren dat wel toe met wat mortel, daar gaat ge niks meer van zien.”
• “Oei, wat is dat hier, toen wij die plaatsten was dat nog niet hoor.”
• “Dat is de schuld van onze leverancier, wij zijn daar niet aan geweest. Vraag maar eens aan hem.”
• “Ah ja, in het contract staat dat we niet aansprakelijk zijn voor beschadigingen tijdens het transport. Hebben jullie daar geen verzekering voor genomen dan?”
• “Zet daar een plantje voor.”
• “Ja dat had de architect moeten controleren vóór het lossen. Nu is er niks meer aan te doen.”
• “We zullen ze vervangen, maar de leverancier heeft er geen meer. Ze opnieuw maken duurt vierendertig duizend weken, tot dan ligt de werf stil.”

Progress

Waar gisteren de graafwerken waren geëindigd met een krater, hadden ze vandaag al de gehele fundering, kelder en inrit uitgegraven.

Het was zelfs zo dat tijdens de loop van de dag het uitzicht compleet veranderd is.

Hieronder een foto van tijdens de middag :

Hierop valt nog geenszins een inrit te bespeuren.

En dan vanuit ongeveer dezelfde hoek ’s avonds :

Men ziet aan de achterkant een inrit omhoog komen, alsook een mooi vlak platform dat voor het huis ligt.

Nog enkele sfeerbeelden :

Scoop

‘t Is nauwelijks te geloven maar vandaag was er echt leven te bespeuren op ons perceel.
’s Morgens stond er gewoon een dude met een plan een beetje de kat uit de boom te kijken, ’s middags was er al een krater van hier tot in Tokyo aanwezig.

Het moet gezegd zijn, eens graafwerken van start zijn gegaan, vorderen ze enorm snel.

Hieronder kunnen jullie enkele foto’s bekijken van de mens en de machine die zich met vereende krachten op onze prima brabantse leemgrond aan het storten zijn.

Van daar tot daar

De heuglijke berichten betreffende ons perceel zijn niet te stuiten de laatste tijd.

We hadden al vernomen van de aannemer dat hij samen met de landmeter de werf was gaan afbakenen, en heden hebben we ook het klinkende bewijs.
Mooie foto’s die duidelijk aantonen waar ons huis en de perifere bouwsels ongeveer zullen terechtkomen.

Ziehier :

Hopelijk kunnen we jullie in de nabije toekomst verblijden met foto’s van grote machines die grote hopen zand aan het verzetten zijn.

Spanning

Er is een hele tijd niets te melden geweest omdat onze aannemer nog steeds niet in gang geschoten was.

Hedoch, morgen, jawel, morgen, zal de werfleider samen met de landmeter de werf gaat afpalen op het perceel, en volgende week, jawel volgende week, beginnen de graafwerken.

Ondertussen hebben wij gezorgd voor een volwaardige wisselspanningsbron in de buurt van het perceel onder de vorm van een werfkast. Ik ben het gaan opmeten, en er staat inderdaad een goede 220 Volt op de stopcontacten aldaar. Wel vreemd dat het geen 230 Volt is, maar ja, een mens kan niet alles hebben.

En een werfkast, dat ziet er zo uit :

Aan het minder goede nieuws-front hebben we nog maar eens een budgetoverschrijding geincasseerd toen bleek dat de betonnen keerwanden geenszins in de raming van de architect waren begrepen en dus komt er nog een mooie gezinswagen bovenop.