Raamwerk

Plaatsing van het raam dat we eens om de 10 jaar gaan kuisen :

Raam in de leefruimte :

Raam in de bijkeuken :

Raam in de wasplaats en kleine badkamer :

Andere verhalen en halfhoge muur

Vandaag zijn ze eindelijk begonnen met het plaatsen van de ramen. Morgen zal de klus geklaard zijn. De lichtstraat zal er dan nog niet zijn, maar ze gaan voorlopig de boel dichtmaken met hout. Op die manier kan er toch al doorgewerkt worden in het huis als ware het winddicht.

Een foto van onze kelderdeur.

Mijn eerste reactie was dat ze er het verkeerde glas hadden ingeplaatst want normaal gezien ging dat voor een groot deel melkglas zijn, in plaats van volledig helder. Bij nader inzien bleek dit echter een foto te zijn van toen er nog geen glas in de deur stond.

Gisteren heb ik de halfhoge muur afgewerkt op de hoek, en hoewel de oplossing een mooi concept is, zal er toch nog een kleine wijziging gebeuren. Ipv de kleine winkelhaken die in de trap geschroefd zijn, ga ik er een hele grote en stevige plaatsen. Een zware winkelhaak met een schuine zijde. Die kleintjes zijn niet tegen de taak opgewassen, hoewel de struktuur nu redelijk stabiel is.

Maar goed dat de muur af was voor wat betreft het zagen van de kepers, want dit is hoe mijn afkortzaag er nu uitziet.

Sorry, maar dat is dus brol he mensen. Eventuele rechtszaak vanwege de fabrikant moet ik er maar bijnemen, maar die Kinzo troep is gewoon in mijn pollen uit elkaar gespat. Hoewel ik na de klap eventjes vreesde voor sommige delen van mijn handen, zo hard was hij, was er buiten een schrammetje op mijn vinger geen echte schade.
Afkortzagen van rond de 100 euro zijn te mijden. Nog afgezien van het feit dat de handleiding instructies voorstelde die fysisch onmogelijk uit te voeren waren met het apparaat.

Als afsluitertje nog een verzicht van een onheilspellende regenwolk.

Halfhoge muur en andere verhalen

Vandaag heb ik mij bezig gehouden met het plaatsen van het skelet van de halfhoge muur die op onze leefverdieping moet komen. Veel mogelijke oplossingen voor een stevige struktuur hiervoor zijn de revue gepasseerd, maar uiteindelijk is het oplossing geworden waarbij kepers van 7,5 cm x 7,5 cm tussen de stalen profielen worden geschoven. De muur ontleent zijn stevigheid aan het feit dat het staal van de kolommen heel stevig is, alsook de keper zelf natuurlijk.

Enkel voor de hoek – een overspanning met maar aan één zijde een stalen kolom – zijn we nog een beetje aan het broeden. Ik heb daar nu iets neergezet dat waarschijnlijk terug moet worden afgebroken. Het is niet stevig genoeg en het was al donker en daar begon mijn zaagwerk onder te lijden.

De muur moet wel nog voorzien worden van wigvormige blokjes hout tussen de flank van de kolom en de kepers worden geklopt. Een spie zeggen ze hier ook wel eens tegen.

Aanschouw deze pracht.

Op een zijnota : ik heb mij ook een nieuwe snoerloze schroevendraaier aangeschaft. De china-brol alsook de ouwe trouwe Zwart en Dekker konden de lange schroeven niet door de kepers krijgen. Eindelijk maar eens een goed gekocht : een model uit blauwe hobby serie van Bosch.
Nu ik die Bosch heb begrijp ik pas waarom professionals tegenwoordig enkel nog met snoerloze machines werken. Hobby serie, amehoela. Dat ding breekt uw pols als ge niet oplet. Een vlugge vergelijking : mijn oude machientjes leverden ongeveer 4 tot 6 Nm koppel. De Bosch gaat tot 38 Nm. Ik heb daar dingen mee gedaan die eigenlijk niet zouden mogelijk moeten zijn met snoerloze boormachientjes, maar het gaf geen krimp.
En het was nog maar een bescheiden model. Er waren er nog veel betere ( en duurdere uiteraard ).

Het naar boven dragen van de kepers was een niet te onderschatten werkje. Als argument voor deze stelling toon ik u de lengte die een groot deel van de kepers hadden – gelukkig niet allemaal.

Kabels vastmaken

Hier zijn de foto’s van vandaag. Op de bovenverdieping liggen alle kabels al vast. Op de benedenverdieping bijna.
U kan ook nog een bekistingske opmerken hier of daar. Het is de bedoeling dat sommige technische openingen gewoon open blijven als er gechaped is. Die kunnen dan in de toekomst nog gebruikt worden mocht een nieuw soort kabel zich aandienen. Ondertussen worden die dan opgevuld met glaswol of iets dergelijks, om wat akoustisch en thermisch te isoleren.

Elektrisietijt

Vandaag heb ik mij bezig gehouden met het afwerken van de elektriciteit op de slaapverdieping.
Afwerken is veel gezegd, het is eigenlijk het afwerken van het afmeten en voorlopig leggen van de kabels.

Omdat wij nog geen muren hebben – die komen later onder de vorm van Fermacell wanden – is het niet zo eenvoudig om de kabels omhoog te houden, zodat ze uit de vloer-isolatie en de chape omhoog steken, ipv ondergesneeuwd te worden.

Eigenlijk is het wel simpel, je neemt de stalen kolom die het dichts bij het punt staat waar je moet zijn, en daar hang je een rol kabel op die lang genoeg is om, via de Fermacell-wanden, tot bij het aansluitpunt te geraken. Zo heb je wel wat meer kabel nodig, maar moet je geen half-bakken constructies opzetten om de kabel omhoog te houden.
Uiteraard is de rol met één einde verbonden met het centrale verdeelpunt voor de elektriciteit. Zomaar een rol kabel in kolom hangen dient uiteraard tot niets.

Net zoals gisteren stond ik er vandaag alleen voor, wat best wel ambetant is als de kabel moet afpassen. Een tweede man zou de kabel op bepaalde punten kunnen vasthouden zodat jij dan weer een afstand kan nemen. Als je dan vervolgens een andere richting inslaat, kan die tweede man zicht verplaatsen naar dat hoekpunt, etc…
Als je het alleen moet doen, dan wordt het een ongeveer bedoening, je past de kabel wel af, maar neemt hier en daar wat overschot om zeker niet te kort te gaan.

Wat nog moet gebeuren voor de elektriciteit :

• 3 lichtpunten uitleggen ( 1,5 mm2 kabel was op )
• lichtpunt op leefverdieping door andere opening leiden dan nu het geval is
• een beetje luidspreker kabel in leefruimte leggen

Wat foto’s van toekomstige stopcontacten :

We zitten momenteel ook nog met een water-probleem in de kelder. Door de zware regenval gisteren, stond het water aan de buitenmuur van de kelder te hoog en is zo tussen de kelder en een betonnen plint kunnen lopen. Dit probleem wordt nog wel verholpen in de toekomst, maar voorlopig is het nog een beetje ambetant.
Het is een combinatie van een aantal factoren :

• Dakgoten nog niet geplaatst waardoor zich extra veel water verzamelt aan de betonnen plinten.
• Zware regenval waardoor niveau in plassen boven plint-niveau uitstijgt
• Nog ontbrekende volledige waterdichting aan de tuinkant van de kelder

Ook hiervan een fotootje of één :

Kijk, zo maak je nog eens iets mee in de bouw.

Spaghetti

Gisteren hebben we wat losse eindjes aan mekaar geknoopt voor wat betreft de randafwerkingen hier en daar, zodat de Sonotherm en chape op de bovenverdieping kunnen worden geplaatst.

Vandaag was dan de eerste dag waarop er echt leidingen werden gelegd.

De gehele bovenverdieping is van elektriciteit voorzien, minus de voeding voor de kookplaat, want dat vereist een 3×6mm2 XVB draad en die had ik nog niet.

Wat er nog moet gebeuren is het goed vastzetten van alle kabels met behulp van bandijzer. Dat is iets dat op het allerlaatst gebeurt omdat je dan de kabels mooi kan groeperen.

Enkele impressies van de bovenverdieping :

Dit is van de verdieping eronder, waar al de kabels samenkomen :

OSB, OSB en nog eens OSB

Het leggen van de tweede laag OSB is gedaan. Hier en daar zijn er nog losse eindjes die aan mekaar geknoopt moeten worden, maar al bij al is het prima gelukt.

Puntjes ter vermelding :

• Hoewel ik met de XPS platen een quasi perfect schema had van versnijden en hergebruik van de overschotten, had ik mezelf wijsgemaakt dat dat met de OSB niet kon. Gevolg, veel nieuwe platen verzaagd waar ik eigenlijk overschotten had kunnen gebruiken. Voordeel was wel dat de maatvoering beter was, nadeel dat ik ongeveer 25m2 OSB aan kleine platen heb nu. Niet zo erg, ik ga die zeker nog nodig hebben, maar vertrekken van volle platen is altijd handiger.
• Als je OSB moet schroeven, zeker indien het een volgorde van platen is zoals OSB – XPS – OSB, dan is het best om niet die dure schroeven te gebruiken, met groen spul aan het uiteinde. Die schroeven hebben namelijk een boorkop – stukje schuin afgeslepen met een lengte van 3 omwentelingen op het uiteinde van de schroef – en het is enkel die kop die in de onderste plank pakt. Het is dus beter om gewone spaanderplaatschroeven te gebruiken, want die hebben een volle schroefdraad aan het uiteinde, en draaien dus minder rap zot. Het schroeft wel moeilijker, maar de resultaten zijn veel beter. Dit betekent dat ik nog wat ga mogen na-schroeven met die goedkope schroeven op plaatsen waar al dure schroeven zitten. Maar ja, de volgende keer dat ik zo’n vloer leg, zal ik eraan denken.
• Niet alle OSB platen zijn gelijk, sommige zijn gemaakt in de hemel, andere in de hel.

Hieronder de foto’s :

’s Morgens :

’s Avonds :

Deze foto is van voor ik dit ambetante randje had gedaan :

Platen, platen en nog eens platen

Gisteren, geen blog-entry wegens totaal uitgeput. Alle XPS platen gelegd op de bovenverdieping. 9 uur aan één stuk op 100% gedraaid. Maar het resultaat mag er zijn.

Zulke XPS platen, dat is wel redelijk fijn materiaal om te verwerken, maar is vreselijk gevoelig voor puntlasten. Allez, een elleboog of schoentip op de verkeerde plaats en je hebt een deukje.

Daarom komt er dus nog een laag OSB platen van 12mm bovenop, en daar zijn we vandaag aan begonnen. OSB heeft mij hard verbaasd. Dat is ongelooflijk sterk. Als je zo’n plaat in de lengte richting doorzaagt, dan breekt de plaat pas als je bij de laatste cm aanbeland bent. Als je dus de plaat niet ondersteund maar snel genoeg bent met de cirkelzaag, dan heb je toch altijd een mooie snede.
Opdat het OSB – XPS – OSB pakket een stevig geheel zou vormen, schroeven we laatste laag OSB op de onderste twee lagen. Het totale pakket is 7cm dik, en een mens zou dus denken dat een schroef van 6cm ideaal is, maar je moet toch echt wel 7cm nemen. De schroefkop zelf boort zich namelijk niet helemaal in de bovenste OSB, en dus is er maar 2 of 3 mm schroef in de onderste OSB laag, en dan nog de punt van de schroef, die maar flauwtjes pakt. Vermits die onderste laag echt moet worden getrokken tegen de bovenste lagen heb je dus 7cm nodig. Mijn trouwe helpster is maar liefst drie maal naar de winkel moeten gaan voor schroefjes. Eerst was het de lengte, 6cm, die te kort was. Dan had ze wel de juiste lengte maar net niet het juist type schroef. Dan uiteindelijk, derde keer, goed keer, waren het de juiste schroeven : 7cm, zelfborend met glijlaag, van zeer goede kwaliteit. 600 van die vijzen kosten toch gauw 74 euro. Awch.

Natuurlijk is er ook weer de dia-reeks van nonkel Gilbert op vakantie in Benidorm.

Eerste de afgewerkt XPS laag met hier en daar al een plaatje OSB :

De grote OSB tovenaar :

Jullie kunnen zien dat om OSB te leggen op XPS, je ook iets nodig hebt om de druk over de XPS plaat te verdelen als je erop wandelt. Daarvoor hebben we wat losse OSB platen gebruikt. Dat creëert soms wel mooie rangeerproblemen als die in de weg leggen om een nieuwe plaat te steken. Soms gebruiken we gewoon onze loopplaten als nieuwe plaat van het moment dat ze niet meer nodig zijn. Eén klein plaatje, mijne libero, reist altijd van hot naar her om de gaten dicht te lopen, die onvermijdelijk vallen in de verdediging.

Als afsluiter willen we jullie dit beeld niet onthouden, een uitzichtje uit ons raam aan de straatkant :

D-Day

De invasie is van start gegaan.

Dag 1 van het doe-het-zelf project genaamd : basis afwerking in 60 dagen.
Als ze dat op tv kunnen, dan kunnen wij dat ook.

Taken volbracht :

• 64 XPS ( licht ) en 84 OSB ( half-zwaar ) platen van de camion tot in de kelder gesleept.
• Veiligheidslint gespannen daar waar men ergens af zou kunnen vallen.
• Grof vuil weggekeerd
• Technische openingen x 3 gemaakt in vloer tussen leefruimte en slaapverdieping

Die technische openingen heb ik gemaakt met drie powertools :

1. Boor, met metaalboortjes.
2. Decoupeerzaag ( meestal ‘wipzaag’ genoemd ) met metaalzaagjes
3. Slijpschijf met doorslijpblad voor metaal

Enkel de boor is eigenlijk echt van een goed merk, namelijk Metabo, en is al meer dan 25 jaar oud. De wipzaag is van Black ‘n Decker, en de slijpschuif is oostblok wit product.
Ons vrouwtje was naar de Gamma geweest om de boortjes en het slijpschijfblad te kopen. Ik had gezegd, geen brol, goed spul.
Nu het was goed spul.
De set van 5 boortjes waren de titanium uitvoering van Bosch, van 20 euro. OK. Dat zullen dus wel goede boortjes zijn.
En amai nog niet. Die boortjes gleden door de steeldeck als een mes door water. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.
Het slijpschijfblad was ook van Bosch, en hoewel ook niet slecht was het aan het eind van de dag op. Letterlijk. De diameter van het schijfje was nog maar 1/4 van de originele diameter. Het zag er net als een Dremel-schijfje uit. Ik heb daar geen foto van, want de batterijen van het foto-toestel waren toen al op, en ik ben nu echt wel te moe om alsnog een foto te maken. Misschien iets voor morgen.

De werkwijze was ook steeds dezelfde. De boor komt eerst om gaten te maken op de hoeken van de toekomstige opening, en om een begingat uit te boren voor de wipzaag. Dat doe je door twee gaten naast elkaar te boren en vervolgens het materiaal dat nog rest tussen de twee gaten, ook weg te boren. Is wat zoeken en wringen, maar niet echt moeilijk. Dan de wipzaag erin, en door de OSB en metaal tegelijkertijd zagen. De wipzaag kan meestal niet al het metaal doorzagen, omdat hij soms een talud van de steeldeck tegenkomt en dus geen zaaglijn meer heeft. Dat is dan weer een klus voor het slijpschijfje, dat de laatste weerstand van het materiaal definitief breekt.

Al bij al, een niet zo moeilijke klus, en zeer goed te doen met het materiaal dat ik heb. Het vermogen van de toestelletjes was toereikend, en het is beter een knudde toestelleke te hebben, met kwaliteits opzetstukken, dan omgekeerd.

De wederhelft had zich intussen vermaakt met een groot deel van het opruimwerk, waaronder het minutieus wegschrapen van PUR resten op de muren.

Ook de foto’s zijn we natuurlijk niet vergeten.

De afgewerkte OSB laag op de leefverdieping :

Een deel van de OSB en XPS platen die we naarboven hebben gezeuld :

De keerkabouter :

Veiligheidslint :

Als dat geen mooie opening is :

Merk ook de Duck-tape technology voor het afwerken van de randen. OSB en metaal staan erom bekend dat ze hier en daar een klein scherp naaldje in uw handen willen steken.