Steeldeck en schroeven en rivetten
september 20, 2008
Vandaag een kleine doe-het-zelf aflevering.
De bedoeling is dat ik jullie uitleg hoe je zelftappende schroeven die uit een steeldeck plafond steken, en waar je langs boven niet meer aankunt, kunt vervangen door – veel mooiere – rivetten.
De situatie is als op onderstaand schema. De schroef verbindt twee steeldeckplaten met elkaar en is onbereikbaar langs de bovenkant.
De stappen die je moet ondernemen zijn de volgende :
- Plaats een griptang op de punt van de zelftappende schroef. Een zelftappende schroef voor staalbouw heeft een tamelijk platte punt, dus dat gaat redelijk goed.
- Draai de griptang met de klok mee om de schroef los te draaien. Indien de schroef te vast zit vanwege roest of vuil, spuit dan eerst wat WD-40 op de schroefverbinding en laat wat inwerken.
- Draai de schroef zo ver mogelijk los en laat hem zichzelf uit de griptang loswerken, op die manier ben je zeker dat je de griptang optimaal hebt kunnen gebruiken om te draaien.
- Kijk of het mogelijk is om de schroef nog wat verder los te draaien met een gewone tang.
- Sla met een hamer op de onderkant van de schroef. Normaal gezien zou de schroef nu naar boven moeten schieten, en zou zijn punt gelijk met de steeldeck moeten komen.
- Pak een goedkope redelijk dunne schroevendraaier en steek hem in het schroefgat. Klop met de hamer opwaarts op de schroevendraaier. De schroef zou er nu uit moeten springen en dus ergens in de holle ruimte tussen draagvloer en steeldeck moeten liggen. Je kan hem daar nooit meer weghalen, maar dat is geen probleem want je hebt er totaal geen last van.
- Boor het schroefgat uit met een staalboor met de diameter van de rivet. Veiligheidsbril is hier aangeraden omdat wegspringende braampjes redelijk wat pijn kunnen veroorzaken indien ze in je oog terechtkomen.
- Bevestig de rivet in het schroefgat met een riveteertang.
Voila dat was het. Deze aanpak werkt bij 85% van de schroeven. Soms treden er complicaties op, vooral bij schroeven die niet vertikaal, maar diagonaal geschroefd zijn. De schroef kan dan niet met het plafond gelijk geklopt worden, er blijft een klein stukje uitsteken.
Dan is het kwestie van wat creatief te zijn :
- op het nog uitstekende deel kloppen met een beitel om goed lost te maken.
- nog proberen te draaien met een tang.
- doorboren. dit lukt het best bij echt scheve schroeven, omdat je dan door de schroef kan boren.
Uiteindelijk lukt het altijd.
In ons nieuwe huis heb ik vandaag een 40-tal schroeven op die manier tot rivet omgebouwd. Onze steeldeck blijft namelijk zichtbaar, en dan zijn zo’n uitstekende schroeven niet echt esthetisch.
De hoofdtaak waar ik eigenlijk mee bezig was, was het plaatsen van de eerste metalstuds om de scheidingswanden te bouwen. De eerste en belangrijkste rij U-profielen is reeds tegen het plafond bevestigd. Daarna heb ik mij wat met de schroeven bezig gehouden, omdat ik niet goed wist hoe ik de U-profielen op de vloer in lijn moest brengen met de bovenste. Schietlood toestanden, daar had ik geen zin in. Net toen ik wilde vertrekken, kreeg ik een ingeving. Omdat het al wat donkerder was, was het mogelijk geworden om de bouwlaser een lijn over de gehele lengte van de ruimte te laten aftekenen. Dus heb ik de vertikale laserlijn, die ook op plafond en vloer tekent, uitgelijnd op de U-profielen aan het plafond. Die bleken trouwens prachtig in lijn te liggen, hoewel ik een aantal zaken op zicht heb afgemeten. Dan heb ik met gekleurde kleefband, markeringen aangebracht daar waar de laserlijn zich op de vloer projecteerde.
En presto. Volgende keer moet ik gewoon de vloer U-profielen naast die markering leggen en gedaan ermee.
Ik bedenk net dat ik vergeten ben om een isolatieband te bevestigen tussen U-profiel en plafond. Do’h. Dat wordt een eraf-erop operatie volgende keer. Dat is namelijk redelijk belangrijk voor de akoestische isolatie.
Dakrand
september 17, 2008
Eindelijk heeft de aannemer onze langverwachte dakrand geplaatst. Nu zouden al de problemen in verband het binnenregenen moeten opgelost zijn. Er waren namelijk nog een aantal plaatsjes waar het water langs de lichtstraat kon binnensijpelen.
Hieronder ook nog wat foto’s van onze centrale verwarmingsinstallatie die druk bezig om onze vloer op te warmen. Klik op de foto’s om meer info te krijgen via de notes in flickr. Allez, als ge goesting hebt he. Ge moet niks tegen uw goesting doen he. Tot de volgende he.
Hot
september 14, 2008
We zijn er eindelijk in geslaagd om de vloerverwarming operationeel te krijgen.
Het ontluchten heeft een kwartiertje in beslag genomen. De tuinslang aansluiten op de collector en dan naar buiten leiden was veel handiger dan er telkens een emmertje onder te houden.
Op die manier hebben we kring per kring ontlucht.
Het debiet per deelkring op het bovenste circuit is niet zo groot als dat op die van de slaapverdieping, ongeveer de helft. Dat lijkt me logisch aangezien het bovenste circuit in totaal ongeveer dubbel zo groot is als het onderste. Maar het belangrijkste is dat er debiet is.
De resterende lucht die er nog inzit zal vanzelf door de automatische ontluchters afgevoerd worden. Eens al de lucht eruit is zal het debiet nog iets stijgen.
De ketel draait voortreffelijk, en moduleert zijn vermogen perfect. Dit ondanks het feit dat het nog niet optimaal werken is voor de ketel nu, aangezien hij nog geen warm water mag leveren.
Heat
september 13, 2008
We zijn al enkele week-ends aan het proberen om de vloerverwarming draaiende te krijgen en vandaag waren we zeer dicht.
Hoewel we er nog niet wonen is het toch belangrijk om de vloerverwarming te doen werken. Omwille van het vochtige weer deze zomer, is de chape nog niet droog genoeg om de gietvloer te plaatsen. En het plaatsen van de vloer is natuurlijk iets dat zeker moet gebeuren vooraleer we erin kunnen trekken. Door de vloerverwarming aan te zetten kunnen we de vochtigheidsgraad van de chape gevoelig doen dalen in een paar weken tijd.
De vloerverwarming op de slaapverdieping hebben we volledig aan de praat gekregen. De vier kringen gaven allemaal mooi hetzelfde debiet. De instroomtemperatuur was ongeveer 35 graden, de uitstroom rond de 25. Omdat we momenteel de cv-ketel volgens een eenvoudig schema op de vloerverwarming hebben aangesloten, kan de temperatuur nog niet volautomatisch worden geregeld. Om het volledig automatische schema te kunnen volgen hebben we nog een servo-motor nodig voor de mengkraan van het tweede vloerverwarmings-circuit. Dit is het circuit van de leefverdieping.
Het is met dit tweede circuit dat we wat moeite hebben. We hebben de motor van dit circuit parallel geschakeld met de motor van het andere circuit. Het ziet ernaar uit dat de ketel deze opsteling makkelijk van vermogen kan voorzien. Het probleem zit hem in het feit dat er nog zeer veel lucht zit in het bovenste circuit. Er ligt ongeveer 600 meter leiding in dat circuit. Dat is dus heel veel lucht die moet worden vervangen door water. Door enkel te ontluchten en de druk te verhogen is het niet gelukt.
Het plan is nu om elk deel-circuit van de leefverdieping apart van zuurstof te ontdoen door het circuit te openen, en er water te laten doorstromen totdat de lucht eruit is. Het water wordt dan opgevangen in een emmer.
Hopelijk lukt het zo om het circuit aan de praat te krijgen, want zo lang er te veel lucht in zit, is er ook nauwelijks debiet.
Als de lucht er eenmaal uit is, is het zaak om de ketel in een mooi continu bedrijf af te regelen. Volgens de handleiding zou de cv aanvoer-temperatuur tussen de 30 en 90 graden kunnen afgesteld worden. Dit klopt echter niet : de ketel laat maar 60 tot 85 toe. Dus zetten we hem op 60, en proberen we de mengkraan zo af te stellen dat de temperatuur in de circuits zo goed als constant blijft.
We hebben wel een hoge temperatuursveiligheid op de leidingen geplaatst, voor het geval dat het toch zou mislopen. Als die veiligheid aanslaat krijg je de ketel enkel opnieuw aan het werk door op de reset toets te duwen.
Daar waren ze weer
september 10, 2008
Onze fantastische avonturen met de elektriciteitskameraden liggen jullie natuurlijk nog vers in het geheugen, zoniet kunnen jullie het altijd hier nog eens nalezen.
Vandaag was het weeral prijs.
De bedoeling was dat ze onze vaste voorlopige aansluiting zouden komen aansluiten. Wat er echter gebeurde was dat ze kwamen aanrijden met twee lichte vrachtwagens en één kleine bestelwagen om na vijf minuten weer onverrichter zake terug weg te rijden.
De reden? Blijkbaar moet ik zelf nog van aan de rooilijn tot waar de kabel omhoog komt een sleuf graven en er zo’n rode geribbelde buis insteken. Dat is dus voor de goede orde : op de openbare weg.
Ik geef toe dat de kabel zoals hij er nu ligt niet echt veilig ligt : er is gewoon een laag grond over geschept door de aannemer van de buren toen die met hun werken begonnen zijn.
Waarschijnlijk ben ik wettelijk gezien de laatste persoon die daar een sleuf zou moeten graven, maar voor honderd procent zeker ben ik diegene die het gaat moeten doen om dit nog binnen een redelijke termijn gedaan te krijgen. Ik heb de wet aan mijn zijde, maar de mannen met de veiligheidsschoenen tegen. Zet uw geld op de veiligheidsschoenen, een goede raad die u veel miserie gaat besparen.
Schuppandi te salutant.



